Nederlandse wijnen

Betuws wijndomein

Pas in 1967 werd er in Maastricht een nieuwe wijngaard gesticht: Slavante. Deze kleinschalige wijngaard met een oppervlakte van 800 m2 bestaat nog steeds. Dit initiatief kreeg na 1970 meer navolging rond Maastricht en in de rest van Limburg en Brabant. In de zeventiger en tachtiger jaren werkten instituten in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Tsjechië en Hongarije aan de ontwikkeling van nieuwe rassen die beter bestand waren tegen schimmels als meeldauw. Begin negentiger kwamen de eerste rassen op de markt. Gunstige bijkomstigheid van deze rassen is dat ze toe kunnen met minder zonuren. En daardoor beter geschikt zijn voor het Nederlandse klimaat. Dat stimuleerde een aantal mensen in Zeeland, Zuid Hollandse Eilanden en Noord-Brabant en vervolgens ook noordelijker provincies om ook wijngaarden aan te leggen. De noordelijkste wijngaarden vind je in Friesland en op Texel.

Huidige situatie in de Nederlandse wijnbouw
In 1997 waren er zeven grotere wijngaarden (van één ha en groter) en in 2005 was dat vervijfvoudigd tot ruim vijftig. Nu telt ons land ca 150 commerciële wijngaarden. En wat rassen betreft zijn we inmiddels toe aan de derde generatie nieuwe rassen. Sommige daarvan zijn zelfs alleen in Nederland aangeplant. Niet alleen de kwantiteit van wijngaarden, maar ook de kwaliteit van de Nederlandse wijn zit behoorlijk in de lift. Nederlandse wijnen scoren steeds hoger bij keuringen in eigen land en in het buitenland.

Wijnhuizen Nederland

Betuws Wijndomein